Zwangerschap

Het leed dat HG heet

Een emmer als beste vriend, medicatie tegen de misselijkheid, weinig tot geen licht en geluid kunnen verdragen en opgenomen worden in het ziekenhuis. Nooit gedacht dat dit een samenvatting zou zijn van het grootste gedeelte van mijn zwangerschap. Dit is wat vrouwen met HG (Hyperemesis Gravidarum) meemaken. Hyperemesis gravidarum, een hele mond vol, die voor veel vrouwen een hele zware periode in hun leven betekent. Zo ook voor mij.

In december 2018 bleek ik zwanger, na een miskraam te hebben gehad was dit alles wat we wilden. Met nog geen 6 weken zwangerschap begon ik me slechter te voelen, zoals wanneer je de griep gaat krijgen. Beetje duizelig en misselijk, maar we gingen naar Londen net na de kerst dus dacht ik: “even doorbijten het gaat wel over.” Maar eenmaal daar gekomen, werd het alleen maar erger. Ik kan je vertellen dat een bootreis niet aan te raden is wanneer je je zo slecht voelt.

Met oud op nieuw zijn we even de stad in geweest, maar lang hield ik dat niet vol. Eenmaal terug in de AirBnb kon ik alleen maar huilen, ik voelde me zo belabberd en wilde zo graag naar huis. Mijn lieve vriend vond dat ik dat dan maar moest regelen en zo gingen we een dag eerder dan gepland naar huis. Ik heb me meteen ziek moeten melden op het werk, het enige wat ik kon was op bed liggen. Licht en geluid werden steeds moeilijker te verdragen. Zelfs mijn vriend knuffelen was er niet meer bij. Met 9 weken lag ik in het ziekenhuis, omdat ik was uitgedroogd van al het overgeven. Ik hoop niet dat je in beelden denkt, want dan is dit geen prettig verhaal om te lezen.

Naast dat HG lichamelijk heel zwaar is, doordat je weinig tot niets binnen houdt, weinig prikkels kunt verdragen en weinig meer kan dan in bed liggen, is het ook psychisch een hele aanslag. Hoe je omgeving met jouw ziekte omgaat, kan het verschil maken. Opmerkingen als “ik was ook misselijk toen ik zwanger was en ging wel gewoon werken”, “je bent zwanger, niet ziek”, “na 12 weken gaat het echt beter” horen vrouwen met HG aan de lopende band. Begrijp me niet verkeerd, de meeste mensen in mijn omgeving bedoelen het goed. Maar sommige opmerkingen kunnen heel kwetsend zijn. Ja ik weet dat ik blij mag zijn dat ik zwanger ben, maar dat betekent niet dat ik niet verdrietig mag zijn over hoe ik me voel. Ja ik weet dat het 9 maanden doorbijten is, maar 9 maanden zijn lang wanneer je ziek thuis bent en je iedere dag weer de uren aftelt totdat de dag om is. Nee, gember werkt niet, ja ik heb alles al geprobeerd en nee het gaat ook niet over na 12 weken.

Lieve mensen ik hoop dat jullie iets meer begrip op kunnen brengen voor zwangere vrouwen met HG, je kunt niet altijd zien hoe iemand zich voelt. Er is nog weinig over bekend en veel mensen in mijn omgeving hadden er ook nog nooit van gehoord. Als je wil helpen vraag dan of ze ergens hulp bij nodig heeft. Niet iedere zwangerschap is hetzelfde. Ondanks dat vrouwen met HG heel blij zijn met hun kinderen houdt een groot gedeelte een trauma aan de zwangerschap over. Wil je meer informatie over HG? Kijk dan op de website van stichting ZEHG; http://www.zehg.nl

Liefs,

Melanie

Ik ben Melanie en ik ben 27 jaar. Ik werk in de jeugdzorg en heb een prachtige dochter van 8 maanden. Ik woon samen met mijn vriend en onze dochter. Je kunt me enthousiast horen vertellen over een goede thriller, want ik lees heel veel en graag. Ik ben gek op lekker eten, maar wil ook een goed figuur hebben. Wie heeft dat probleem nou niet? Daarnaast ga ik het liefst minimaal 3x per jaar op vakantie, het liefst ook nog aan de andere kant van de wereld. Het heeft wel veel tijd en overtuigingskracht nodig om mijn vriend ook zover te krijgen. En doe ik graag leuke dingen met familie en vrienden.

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *